Bugün bahar.. yokluğunun ilk günü ama her yerde herşeydesin.. Yastık sen kokuyor havlu sen; su içtiğin bardakta dudaklarının tadı; koltukta senin izin; evde sen...
bugün bahar.. her yerde sen varsın...
Bugün yaz.. yokluğunun bilmem kaçıncı günü.. Iş çıkışı eve giriyorum alışmışım yalnızlığa.. Soyunup dökünüyorum üstümü değiştirmek için, dolabımı açtığımda gömleğin asılı, gülümsüyor bana gülümsüyorum..alıyorum elime sen kokuyor hala, evimde tek sen kokan eşya..bugün yaz.. Kavurucu sıcakta ansızın yağıp geçen yağmur gibi anlık sevinç yaratıyorsun dolabımda unuttuğun gömleğinle..
Bugün sonbahar.. Yastık kılıfı değişmiş kaç kere..havlu yıkanmış..su içtiğin bardağı kaç kez başkaları kullanmış..koltukta evde hep benim izlerim.. artık her yerde ben varım, sen yoksun.. bugün sonbahar.. nasıl düştükçe yapraklar hüzün dolarsa, kaybolan izlerinle keder çöküyor yüreğime..
Bugün kış.. Dışarda fırtına kopuyor yağmur deli gibi yağmakta.. Bir rüzgar başlıyor ki savuruyor kendini oradan oraya tıpkı diyorum Bozcaada.. Aahhh Bozcaada.. Sen.. Bir kare beliriyor gözümde, sonra sözlerin kulaklarımda.. gülümsüyorum.. ge
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder